1- گرانروی : گرانروی یا لزجت سیال در واقع مقاومتی است که سیال در مقابل جریان یافتن از خود نشان می دهد. روغن تبرید به واسطه جریان یافتن در کل چرخه تبرید و مواجه شدن با شرایط متغییر دما و فشار موجود در سیکل ، دامنه تغییرات گرانروی هم افزایش خواهد یافت.

2-توان دی الکتریک : شاخصی از مقاومت روغن در مقابل عبور جریان الکتریسیته است که بر حسب کیلو ولت مشخص می گردد.توان دی الکتریک روغن با نسبت ناخالصی های ان نظیر ذرات ریز فلزی ، رسوبات جامانده از فعل و انفعالات شیمیایی و ... نسبت عکس دارد. هر چه مقدار ناخالصی ها ی موجود در روغن بیشتر باشد ، توان دی الکتریک آن کاهش می یابد.

3- کربن دار شدن :
در کمپرسور های تبرید ، سوپاپ های تخلیه کمپرسور دارای بیشترین دما می باشد . در این قسمت به دلیل دمای بالا بیشترین احتمال تجزیه شدن کربن وجود دارد . خواص کربنی شدن یک مبرد را می توان به وسیله اندازه گیری مقدار کربن کنرادسون تعیین کرد. هر چه مقدار کربن کنرادون کمتر باشد باقیمانده کربن هم کمتر خواهد بود.
در صورت تشکیل لایه های کربنی بر روی سوپاپ های خروجی گمپرسور ، آب بندی آن از بین رفته و همیشه مقداری مبرد متراکم شده به زیر سوپاپ ها نشت خواهد کرد.


4- نقطه سیلان : درجه حرارتی که در آن روغن از جریان باز می ایستد را نقطه سیلان می گویند . نقطه سیلان یک روغن با توجه به دمای کارکرد اواپراتور سیستم انتخاب می گردد.

5- نقطه اشتعال ، نقطه شعله موقت : نقطه شعله موقت درجه حرارتی است که در آن دما ، روغن تبخیر شده و بخارهای حاصل از این تبخیر باعث درخشش شعله بالای ظرف روباز می شود. درجه حرارتی که روغن شروع به احتراق کند را نقطه اشتعال می گویند.
نقطه اشتعال و یا نقطه شعله موقت با تغییر گرانروی تغییر می کنند . روغنهایی که دارای گرانروی بالایی هستند ، نقطه اشتعال و نقطه شعله موقت بالایی دارند.
نقطه اشتعال و نقطه شعله موقت می بایست کمی بالاتر از بالاترین درجه حرارت موجود سیکل تبرید انتخاب شود.


و ...


منبع : روغنهای تبرید صنعتی ، تالیف حسن رضایی ، انتشارات مهزیار